By
Posted on
Πονάς πολύ το ξέρω αλλά να ξέρεις ότι δεν θα κρατήσει για πάντα. Έτσι είναι στην αρχή όταν χάνεις κάτι που αγαπάς πολύ πονάει. Νομίζεις ότι αυτό που νιώθεις θα κρατήσει για πάντα και εσύ συνεχίζεις να βουλιάζεις στον πόνο σου και χάνεται το οξυγόνο και δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Όμως δεν θα είναι πάντα έτσι. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός λέγανε οι παλιοί και δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Είμαστε προγραμματισμένοι έτσι εμείς οι άνθρωποι να ξεχνάμε εύκολα. Να προσπερνάμε τον πόνο και να συνεχίζουμε. Ένας τρόπος αυτοπροστασίας ή απλά κάνουμε και εμείς που και που άδειασμα στον σκληρό δίσκο του μυαλού μας; Ότι και να είναι από τα δύο ο χρόνος δεν θα σου αφήσει πολλά περιθώρια μιζέριας.
