Στο πρώτο βαγόνι, μεσάνυχτα Παρασκευής, μπήκε ένας επαίτης διαφορετικός από τους άλλους.
Εκεί που προχωρούσε λέγοντας το τροπάριο της Κασσιανής, μια παρέα άρχισε να γελά με το ρυθμό του. Τότε, ο επαίτης σταματά για να τους απαντήσει: «Ρε τσογλάνια, βρίσκετε αστείο να με κοροϊδεύετε; Βέβαια η δική σας ζωή δεν είχε καμία δυσκολία. Τα έχετε όλα έτοιμα. Ξέρετε τι είναι να κυκλοφορώ μέσα στους δρόμους, με τέτοιο κρύο να μαζέψω χρήματα να πληρώσω τους λογαριασμούς μου και να πάρω φαγητό στα παιδιά μου; Δεν είμαι κανένα πρεζάκι ρε, ούτε Πακιστανοτσιγγάνος. Κύπριος είμαι. Σας την έφερα ε; Επειδή έχω σκούρο δέρμα, δε φανταστήκατε πως μπορεί να είμαι ένας από εσάς. Οκ, δε θέλετε να μου δώσετε χρήματα. Είναι ανάγκη να γελάτε εις βάρος μου και να με κοροϊδεύετε; Δε μου φτάνουν τα προβλήματά μου;».
