Μέρες Χριστουγέννων, επικών οικογενειακών γευμάτων και Wham (RIP George). Ανήμερα τα Χριστούγεννα, κατεβαίνω στα Κάτω Πατήσια για να πάρω το τρένο. Σε fast food ακριβώς έξω από τον σταθμό, ένας άστεγος έχει βάλει ένα κουραμπιέ στο τραπέζι. Τον έχει κάνει με μανία κομμάτια, πάνω σε μια τηλεκάρτα και ετοιμάζεται να κατεβάσει το πρόσωπό του πάνω στην επιφάνεια του τραπεζιού.
Ένας θιγμένος περαστικός, μπήκε στο κατάστημα και φώναξε στους υπαλλήλους πως είναι άχρηστοι που αφήνουν υπανθρώπους να σνιφάρουν κουραμπιέδες. Ο υπάλληλος βγαίνει και τραβάει τον άντρα από το πρόσωπο για να το εμποδίσει. Λαμβάνει χώρα μια μικρή πάλη. Τελικά, ο κουραμπιεδοπρεζάκιας κατεβαίνει στον σταθμό του τρένου, αφού βλασφημήσει. Στον σταθμό, ανοίγει την παλάμη του, και αρχίζει να σνιφάρει όση κουραμπιεδόσκονη του ξέμεινε.
(Είναι η πρώτη μου φορά που βλέπω κάποιον να σνιφάρει. Δε μου αρέσουν οι κουραμπιέδες.)
