By
Posted on
Ανάμεσα σε τόσους τόνους συνεπιβατών δεν περιμένεις να δεις οικεία πρόσωπα ή πρόσωπα που θα ήθελες να ήταν ανοίκεια, σε άκυρη ώρα κι άκυρο δρομολόγιο. Κυριακή βράδυ στο Σύνταγμα, περιμένοντας νυχτερινό δρομολόγιο για την παρέα μου, πέσαμε μούρη με μούρη μ΄έναν από τους “Αγνοούμενους”. Φυσικά έπρεπε να πάρει το ίδιο λεωφορείο και να χαιρετηθούμε, να μη μας νοιάζει και να διαμαρτυρηθούμε που άργησε και τελικά να καταλήξουμε με ακουστικά στ΄αυτιά και νεύρα.
(Κατεβήκαμε σε διαφορετική στάση για πρώτη φορά.)
